معدن سرب و روی انگوران و کارخانه تولید سرب و روی انگوران در استان زنجان بزرگترین تولید کننده سرب و روی ایران و بزرگترین معدن سرب و روی خاورمیانه است. این معدن به فاصله ۷۰ کیلومتری شهر دندی واقع شده است و از طریق تلکابین سرب و روی های استخراج شده را به کارخانه سرب و روی منتقل می کند.
گاه از این مردم بی درد بدم می آید
و از اندوه گل زرد بدم می آید
هر چه عشق است لگد مال خزان باید کرد
که از این واژه ی نامرد بدم می آید
روز در چشمان من است
به سپیدی چشم هایم نگاه کن !
شب در چشمان من است
به سیاهی چشمانم نگاه کن!
شب و روز در چشمان من است
چشم اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت …
بعضی وقت ها دنبال یه جای دنج هستی برای تنهایی، برای آرامش و اینکه بتونی خودت رو توی این شهر درندشت شلوغ و پر دود گم کنی.
همیشه آرامگاه ها و شاید به زبون دیگه اماکن مذهبی این احساس رو برای آدم به وجود می آره، هر کدوم به نوعی. یکی از جاهای دنج و خلوت این شهر آرامگاهی هست معروف به ضهیرالدوله و یا آرامگاه صفا. آرامگاهی که بسیاری از نام آوران معاصر این مرز و بوم در اون آرام گرفتند. و نگینی را در خاک خلق کردند و می توان به زبان امروزه گفت یکی از گنجینه های معنوی فرهنگی و ماندگار ما.
در این آرامگاه بزرگانی چون ملک الشعرا بهار، ایرج میرزا، فروغ فرخزاد، داریوش رفیعی، قمرالملوک وزیری، مرتضی محجوبی، روح الله خالقی، حسین تهرانی و … به خواب ابدی رفتند، کسانی که نواهای آن ها هنوز بر زبان و گوش ما زمزمه می شود و نواهایی را به یاد می آوری و بی اختیار زیر لب زمزمه می کنی :
با ما بودی، بی مار رفتی
چو بوی گل به کجا رفتی، تنها …
آرامگاه ها یا همان به زبان عامیانه خودمان قبرستان ها یکی از مکان هایی هست که خواسته یا نخواسته در طول عمر خود به آن سری خواهیم زد. حتی اگر نخواهیم عاقبت همه ما دیر یا زود در این چنین مکان هایی خواهد بود.
در شهرهای قدیمی و کوچک اغلب آرامگاه های محلی وجود دارد که غالبا در کنار امامزاده ها و یا خارج از شهر واقع شده اند. اما آرامگاه قدیمی نعیم آباد یزد (آب شاهی) یکی از آرامگاه های خلوتی هست که در مرکز شهر یزد و در بافتی قدیمی که هنوز سکونت در آن رواج دارد واقع شده است، حتی این آرامگاه در بخش هایی از خود مکان هایی وجود دارد که یک بار شخم زده و مجدد آرامگاه شخص دیگری شده است.
البته در این بین افرادی و قبرهایی و جود دارد که برای مردم منطقه محترم هستند و هنوز پابرجاست و حتی رسوم هایی نیز در برخی وجود دارد.
من که می دونم همش کار استکبار جهانی، فکر کردن با کچل کردن جوانان مردم می تونند جلوی انرژی هسته ای رو بگیرن، ولی کور خوندن ما که ۸ سال پیش تا ته ماجرا رو رفتیم رو نمی کنیم، حالا که ارانیوم ۲۰% رفت تو سانترفیوژها بهتون می گم. حالا چه ربطی داره خودمم نمی دونم …………!
به هر حال فردا می رم پادگان، هر کی هم فکر کرده از دست من خلاص می شه کور خونده اولا که بادمجون بم آفت نداره، دوما اگه راست می گید سر بزنید کلی چیزی نوشتم جا خودمو خودم سبز کردم که بدونید آمریکا هیچ غلطی نمی تونه بکنه و تازه اسرائیل رو هم از رو نقشه محو می کنیم کاری نداره، یه پاکت بردارید امتحان کنید، فوقشم نشد پارش می کنیم میندازیمش تو چاه خلاء (همون دستشویی خودمون).
پ.ن: فردا می رم پادگان، نمی دونم باید بمونم یا نه، به هر حال، این نیز بگذرد.
یزد، شهر قنات و قنوت و قناعت به عنوان بزرگترین شهر خشک خام جهان به ثبت یونسکو رسیده است.
هر چند در بازدید از یزد غالبا به سراغ خانه ها و بافت قدیمی یزد که اغلب در قسمت محله فهادان قرار دارد می روند که حتی برخی خالی از سکنه شده ولی محل هایی هست که هنوز در شهر وجود دارد که مردم در خانه های قدیمی و حتی نه چندان مدرن به شکل محلی خود زندگی می کنند.
دوستی گاهی جمله ای می گفت که همچین کم بیراه هم نیست : یزد دهی که خیابان های آن آسفالت شده و چند ده را به هم پیوند داده ! این سخن بی راه نیز نمی تواند باشد. بجز بافت جدید یزد اغلب بافت قدیمی که مردن در آن سکونت داشتن محله های بزرگی بوده که حتی برخی هنوز به نام های قدیمی شناخته شده و اکنون به مرحمت تکنولوژی و علوم شهری با خیابان ها و اتوبان ها به هم متصل شده و برخی تغییر شکل داده اند ولی هنوز در برخی همان زندگی قدیمی رواج داد.
چند عکس زیر و عکس های که در چند پست آینده کار خواهم کرد مربوط به محله قدیمی نعیم آباد(آب شاهی سابق) می باشد که هنوز در حال گذشتن بلواری از وسط آن در عمق آن هنوز نوعی زندگی سنتی رواج دارد. هر چند باغ های بزرگ انار آن دیگر جای خود را به ساختمان ها داده است.
چند وقته هیچ چیزی تو ذهنم نیست، جز آشفتگی، به همریختگی، مشکلاتی که تو زندگی دارم و بدبختی هایی که خیلی هاشو با کسی نمی شه در میون گذاشت.
مشکلات، ناراحتی ها و گرفتاری های مردم هم از سوی دیگه، خبرمرگ افراد مختلف، مریضی و… مشکلات معیشتی و اجتماعی هم که نقل هر مجلسه.
به راستی … دل خوش سیری چند ؟!
پ.ن.۱: امروز به رنگ ارغوان رو دیدم، شاهکار ابراهیم حاتمی کیا، فیلمی که به قول یکی هرکاری کنی نمی تونی ازش بدت بیاد اگر سینمای حاتمی کیا رو بشناسی.
پ.ن.۲: شبکه پنج در حال پخش فیلمی هست با درون مایه جستجو و نجات(SAR)، چقدر خوب ریزه کاری های امدادی توش رعایت شده حتی در قالب آموزشی، بر عکس سریال ۱۲۵ ما ایرانی ها !!
بزرگداشت استاد آرشاک غوکاسیان توسط انجمن گویندگان جوان تهران (گلوری) برگزار شد.
آرشاک غوکاسیان از دوبلورهای قدیمی ایران که بیش از ۲۰ سال در خارج از کشور زندگی می کرد، بر اثر اتفاقی به ایران بازگشت که مورد استقبال گرم هنرمندان در جشنواره فیلم فجر قرار گرفت و همچنین بزگرداشتی برای وی توسط انجمن گویندگان جوان تهران با حضور استاد علی کسمایی (پدر دوبله ایران) برگزار و از وی تجلیل شد.
همچنین استدودیوی ضبط دیجیتالی نیز در این انجمن به نام وی نامگذاری گردید.
آرشاک غوکاسیان از صداهای آشنا در فیلم های ایرانی قدیمی و دوبله شده ایران و خارجی چون عمار در محمد رسول ا…، صدای سعید کنگرانی در فیلم هایی چون دایی جان ناپلئون و در امتداد شب می باشد.
آرشاک غوکاسیان در کنار استاد علی کسمایی
غذای نذری، اونم قیمه امام حسین(ع) برای هیچ کدوم ما غریبه نیست، هر چقدر هم نپخته باشه یا سوخته یا هرچی دیگه بد جوری می چسبه …
