کویر همیشه با تنهایی و اسرار بسیاری همراه بوده. نه آبی، نه لطافتی و نه زندگی. اما با همه این ها همانگونه که آب و لطافت و زندگی ارزش دارند کویر با نداشتن همه آن ها، جذابیت خود را حفظ کرده و راه آسمان در کویر باز است.
شب کویر انسان را به دوردست هایی می برد که شاید سالیان سال نتوان از آن برگشت اما باز هم دلنشین است.
آنچه در کویر می روید خیال است. یگانه روینده ای که با تمام بی رحمی های کویر زیبا می روید، رشد می کند و می پرورد و بزرگ می شود. کویر تاریخی است که در صورت جغرافیا نمایان شده. در کویر گویی خدا همین نزدیکیست !و مرگ با همه نزدیکیش بسیار دور می نماید.
کرمان و کویر شهرداد تجربه ای دگر گونه از کویر برای من و دیگر دوستان عکاس.






